Opel Blitz
Historia pojazdu Opel Blitz zaczyna się na początku jesieni 1930 roku.
Ogłoszony został wtedy konkurs na nazwę
nowej ciężarówki Opla (przejętego w 1929r. przez General Motors). Wynik konkursu ogłoszony został
25 listopada 1930 roku
podczas zjazdu dealerów Opla
we Frankfurcie nad Menem.
Pierwszymi posiadaczami tego pojazdu
byli prywatni przewoźnicy.
Początkowo armia nie brała pod uwagę
tej konstrukcji gdyż należała ona
do amerykańskiego koncernu.
28 lutego 1935 roku w życie weszły przepisy regulujące wysokość podatku właścicieli pojazdów transportowych.
Wprowadzone zostały ulgi dla posiadaczy i wytwórni ciężarówek.
Aby dostać ulgę posiadany pojazd musiał spełniać następujące warunki:
-odpowiedni stosunek masy własnej do ładowności
-duża moc silnika
-co najmniej 5 biegów do jazdy naprzód
-dostateczny prześwit
-duży rozstaw osi.
Spełniając te warunki w drugiej połowie 1936 roku Opel zaczyna produkcję 3-tonowej ciężarówki,
którą był Blitz S (oznaczenie S pochodziło od słowa Standard- oznaczającego,
że jest to wersja podstawowa). Początkowo 3-tonowy Blitz posiadał silnik o mocy 65KM,
oraz pojemności 3,5 litra, jednak już w 1937 roku zastąpił go silnik firmy Buick
o pojemności 3,6 litra i mocą 75KM. (warto wspomnieć, że konkurencyjne firmy
w swoich konstrukcjach spełniały te warunki dopiero od następnego roku).
Podczas budowy Wału Zachodniego (tzw. Linii Zygfryda), sprawujący nad nią nadzór Fritz Todt
zwrócił się do firm oraz instytucji rządowych o dostarczenie 11 tys. ciężarówek
na potrzebę budowy. Pojazdy Opel Blitz stanowiły znaczną część tego zamówienia,
ze względu na dobre właściwości jezdne, niezawodność oraz prostą konstrukcję.
Dobra opinia, jaką wystawili modelowi Blitz 3,6-3600 S jego użytkownicy podczas
budowy Wału zaważyła na decyzji Wehrmachtu jaką było złożenie zamówienia na Ciężarówki
Blitz dla potrzeb wojska. Pierwsza partia -1200 pojazdów dotarła do Wehrmachtu już w 1937r.
Samochód zdał wszystkie testy z zadowalającymi wynikami. Mógł on pokonywać wzniesienia
do 34%nachylenia oraz przeszkody wodne do głębokości 0,5m. W marcu 1939 marszałek Rzeszy Hermann Goering podpisuje dokumenty ustalające ilość potrzebnych wojsku ciężarówek.
W klasie 3-tonowych Opel nie ma sobie równych. Pojazd Opel Blitz stał się
podstawowym samochodem ciężarowym dla potrzeb niemieckiej machiny wojennej.
Opel Blitz 3,6-3600S produkowany był w wielu wersjach nadwoziowych w zależności
od funkcji jaką miał pełnić. Były to: skrzyniowy standardowy – do transportu żołnierzy,
lub zaopatrzenia, straż pożarna, cysterna, duża limuzyna dla VIP-ów,
oraz pojazd o zabudowanym metalowym nadwoziu, który pełnił takie funkcje jak:
radiostacja, wóz naprawczy, ambulans, więźniarka, wóz pocztowy i wiele innych.
Konstrukcja pojazdu ewoluowała przez cały okres produkcji.
Początkowo zwiększano ładowność pojazdu oraz pojemność benzynowego silnika,
który okazał się lepszym rozwiązaniem od bardziej zawodnego,
oraz trudniejszego w obsłudze diesla. Pojazd był zachwalany przez jednostki pancerne,
gdyż do baków pojazdów opancerzonych oraz ciężarówek Blitz wlewano ten sam rodzaj paliwa.
Przez cały okres wojny Opel produkował części zamienne, dzięki czemu większość napraw
można było wykonywać w warsztatach polowych, które wyposażone były w potrzebne części.
Od 1942 roku montowano dodatkowe pióro resora ze względu na częste łamanie się ich
podczas frontowych przeładunków. W 1940 roku wprowadzono innowację,
którą było wyposażenie pojazdu w napęd na obie osie. Pojazd po nazwie Blitz
opatrzony został oznaczeniem 3,6-6700A (litera A - od niemieckiego słowa Allrad
oznaczającego napęd na wszystkie koła). Dwu napędowy Blitz potrafił pokonywać wzniesienia
o nachyleniu do 70%. Napęd na przednią oś przenoszony był dzięki reduktorowi,
który uruchamiany był przez kierowcę wewnątrz kabiny.
Kolejnym innowacyjnym rozwiązaniem
było zamontowanie w tym pojeździe napędu
gąsienicowego- wersja ta nosiła nazwę Maultier.
W roku 1940 Opel był w stanie wyprodukować
zaledwie 1000 ciężarówek Blitz miesięcznie.
Z każdym miesiącem wojny, zapotrzebowanie na
ciężarówki rosło. Firmy nie nadążały z produkcją,
czego efektem była konfiskata ciężarówek
cywilnych i wcielanie ich do armii.
Niedobór paliwa był przyczyną szukania nowych
sposobów napędzania pojazdów.
Większość firm produkujących ciężarówki
(w tym także Opel), zaczęło montować w swoich
pojazdach generator gazu drzewnego, opracowanego przez inżynierów firmy Imbert z Kolonii.
W latach 1943-44 poprzez wykorzystanie przymusowych robotników, z taśm produkcyjnych
w niektórych miesiącach potrafiło zjechać nawet 2500 egzemplarzy tego pojazdu.
Produkcja Blitz'a w najnowocześniejszej w ówczesnych czasach fabryce w Brandenburgu
zakończyła się 6 sierpnia 1944 roku, gdy hale produkcyjne zostały zbombardowane
przez amerykańskie „Liberatory” z pułapu 8000m .
Od lipca 1937 do 1944roku wyprodukowano 82356 sztuk pojazdu Oplel Blitz 3,6-3600 S,
oraz ok. 25000 w wersji Allrad. Pojazdy 3,6-3600S oraz 3,6-6700A
różniły się zaledwie kilkoma szczegółami. Pojazd o napędzie na obie osie posiadał wyższy,
bardziej uwypuklony dach, ścięte przednie dolne krawędzie drzwi, prostą dolną krawędź maski,
oraz reduktor połączony z przednim mostem napędowym.
Jeszcze w 1944 roku wznowiono produkcję ciężarowych Opli w fabryce konkurencyjnego
koncernu Daimler-Benz AG, który zaprzestał produkcji modelu L3000 S oraz L3000A rywala
3-tonowego Blitz'a.
Od tej pory ciężarówka produkowana w zakładach Daimler-Benz AG nosiła nazwę
Mercedes L 701.
bibliografia:
„Opel at War” - Eckhart Bartels
„Samochody Wehrmachtu”- wyd. Militaria
autor
Adrian Kiczyński